Historia Parafii
Kościół pw. św. Józefa w Pułtusku

Początki kościoła pw. św. Józefa wiążą się z zakonem franciszkanów reformatów. Inicjatorami sprowadzenia tego zakonu do diecezji płockiej byli zapewne główny ofiarodawca kościoła Wojciech Wessel i biskup Wojciech Tolibowski. Pozwolenie na założenie w Pułtusku nowej fundacji zakonnej wydał 27 sierpnia 1648 r. biskup płocki Karol Ferdynand Waza. Zezwolił zakonnikom na wybranie i zakupienie w mieście lub poza jego granicami niezbędnych placów oraz polecił pozyskać przyzwolenie kapituły katedralnej płockiej. W niedzielę, 6 września z ambony kolegiaty w Pułtusku obwieszczono zamierzenie utworzenia nowego klasztoru, a zamiar ten kapituła płocka zaaprobowała już 9 września. 8 października 1648 r. bp Tolibowski poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła i klasztoru. Jego fundamenty ukończono w 1652 r.

Obiekt jest murowany z cegły na zaprawie wapiennej, z użyciem w partiach fundamentowych i w piwnicach granitowych kamieni narzutowych. Kościół jest budowlą jednonawową wzniesioną na planie prostokąta, z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przykrytym sklepieniem kolebkowym z lunetami. Architektura jest skromna, adekwatna do prostej w słowach franciszkańskiej modlitwy i ubogiego życia zakonników. Uwagę zwraca natomiast wieńczący zachodnią fasadę charakterystyczny gotycko-niderlandzki szczyt, dzięki któremu można mniemać, że architekt świątyni wywodził się z kręgu muratorów lubelskich. Kilkakrotnie przeprowadzone w kościele i klasztorze wyrywkowe badania architektoniczne pozwalają przyjąć, że murowanego klasztoru nie wznoszono równocześnie ze świątynią. Obecne wyposażenie kościoła pochodzi z XVIII wieku. Z tego czasu pochodzą ołtarz główny z obrazem św. Józefa (sam obraz jest z XVII wieku), ołtarze boczne - Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Antoniego Padewskiego, św. Piotra i Alkantary, Ukrzyżowania Chrystusa, oraz Matki Bożej Niepokalanej w kaplicy bocznej.

Zakonnicy przebywali w tym miejscu do 1864 roku, kiedy w ramach represji po powstaniu listopadowym klasztor został skasowany, a następnie przekształcony na więzienie, które istniało w tym miejscu aż do 1991 roku.

W latach 1864-1982 r. kościół był pod opieką parafii św. Mateusza. 7 listopada 1982 r. biskup płocki Bogdan Sikorski erygował nową parafię pw. św. Józefa, a jej pierwszym proboszczem mianował ks. Zdzisława Bartosika. Dzięki zaangażowaniu duszpasterzy i parafian podjęto się dzieła generalnego remontu kościoła, a także budynków poklasztornych, które po likwidacji więzienia stały się siedzibą hospicjum Caritas Diecezji Płockiej i plebanii.